Info Web

Jak informuje prasa specjalistyczna w Ameryce coraz więcej obywateli uskarża się z powodu braku witaminy D - jest to canajmniej połowa ludzkiej ludności. Badacze informują, że przyczyny są róznorodne. Zbyt krótki czas spędzany na słońcu, używanie filtrów UV albo wiek, to tylko podstawowe z przyczyn. Najlepiej temu poradzić urozmaicając codzienną dietę o ryby oleiste oraz produkty wzbogacane tą witaminą.
Niedobór witaminy D jest teraz postrzegany jako ogólnoświatowy problem o istotnych skutkach zdrowotnych, jak donosi American Journal of Clinical Nutrition.Większa połowa populacji na globie jest zagrożona jej niedoborem. Przyczyny są róznorodne. Pigmentacja skóry, używanie filtrów przeciwsłonecznych, wiek, położenie geograficzna, a i pora dnia czy roku, razem to ma istotny wpływ na syntezę witaminy D przez nasz organizm. W diecie też nie dostarczamy jej w oczekiwanej ilości, bo jej naturalnym źródłem są głównie tłuste ryby i tran.
Witamina D, tak jak pozostałe witaminy, jest konieczna do prawidłowego działania organizmu. Jest produkowana w skórze z udziałem promieni słonecznych lub uzupełniana organizmowi w diecie. Wspomaga absorpcję wapnia i fosforu, dlatego pomaga zachować w zdrowiu kości, zęby i mięśnie. Jej brak doprowadza nie tylko do krzywicy u dzieci oraz chorób kości u dorosłych, ale też przyczyniają się do wzrostu ryzyka zachorowań na cukrzycę 1 i 2 typu, raka i choroby układu sercowo-naczyniowego.
Jak można uzupełnić niedobory witaminy D?
Najlepszym ze sposobów jest ekspozycja na działanie promieni słonecznych. W skrócie mówiąc spacery lub opalanie. Jednak w dzisiejszychnaszych czasach tylko przebywanie na słońcu może nie być wystarczające. Chroniąc się przed szkodliwymi promieniami ultra-fioletowymi stosujemy zabezpieczenia ochronne. Te zmniejszają ilość promieni UV docierających do skóry, co dodatkowo zmniejsza także syntetyzowanie witamin D. Z takiego względu jej ilość produkowana przez nasz organizm jest zbyt mała w stosunku do naszych oczekiwań. Więc warto dostarczać te witaminę w diecie. Jest tylko kilka źródeł witaminy D w posiłkach. Głównie znajduje się w oleistych rybach jak łosoś, tuńczyk albo zwykła makrela. Małe ilości tej witaminy mogą się znajdować w wyrobach nabiałowych i jajach. W zależności od używanych pasz jakimi karmione są zwierzęta. Jednak same ryby oraz nabiał to wciąż mało. Dlatego tak ważne jest, by jeść pokarmy uzupełniane witaminą D, jak na przykład margaryny wysokogatunkowe. Obecnie są one jednym z jej ważniejszych źródeł, bo spożycie 3-4 kromek chleba z margaryną zaspokaja od 35 do 45 procent dziennego rekomendowanego zapotrzebowania na witaminę D.

Już wkrótce Polska zniesie ograniczenia stosowania uprawy organizmów modyfikowanych genetycznie. Import produktów modyfikowanych genetycznie będzie możliwy po zmianie polskiego prawa i jeśli nikt nie zatrzyma fali żywności GMO, nie będziemy mieć już żadnego wyboru.
Jak zwolennicy GMO argumentują konieczność zniesienia ograniczeń w eksporcie organizmów modyfikowanych:

• Lepsza odporność na stres: jeśli uprawy mogą być odporniejsze na gradacje szkodników, to zmniejszyłoby to ryzyko słabych zbiorów. Dalsze korzyści mogą wyniknąć z dużej odporności na zimno, wyjątkowe gorąco albo suszę - pomimo że to wymagałoby do manipulacji złożonymi układami genów.
• Zdrowe jedzenie: przez dodanie genów do roślin takich jak ryż i pszenica, możemy zwiększyć ich wartość odżywczą. Przykładowo, geny odpowiedzialne za przenoszenie prekursora witaminy A zostały dodane do ryżu. Badacze otrzymali genetycznie zmodyfikowaną odmianę tzw. złotego ryżu - Golden rice, która ma nawet 20 razy więcej ß-karotenu, niż zwykły ryż. Skoro ryż stanowi podstawę wyżywienia ponad połowy ludnosci globu, nowa odmiana może stać się pomocna w uzupełnianiu beta karotenu oraz zapobiegać np. dziecięcej ślepocie powszechnej w krajach rozwijających się.
• Wydajniejsze fermy rolne: Nowe geny u bydła mogą pomnożyć produkcję mleka. Prowadzi się badania nad bydłem produkującym mleko z ludzkimi białkami (takie mleko nie powoduje uczuleń u dzieci).
• Więcej żywności z tej samej powierzchni: poprawiona wydajność GMO może oznaczać iż rolnicy w następnych latach nie będą musieli zajmować coraz większych obszarów pod uprawy.
• GMO może zmniejszyć działanie na środowisko produkcji żywności oraz procesy przemysłowych: odporność na szkodniki i choroby uzyskana w wyniku manipulacji genetycznej znacznie zmniejsza potrzebę użycia substancji chemicznych do ochrony upraw, i to już się zdarza. Farmerzy uprawiają kukurydzę, bawełna i ziemniaki, które już nie muszą być opryskiwane bakteryjnym środkiem owadobójczym (z Bacillus thuringiensis) - ponieważ zmodyfikowane rośliny same wytwarzają substancje owadobójcze. Badacze rozwijają drzewa, które mają niższą zawartość ligniny. To może zmniejszyć konieczność stosowania trujących substancji chemicznych do produkcji papieru.
• Rekultywacja zanieczyszczonej gleby lub ziemi: nowe gatunki mogą być pomocne w rekultywacji słabej gleby. Dzięki inżynierii genetycznej możemy posiąść gatunki roślin, które będą w stanie pochłaniać znaczne ilości toksycznych substancji.
• Dłuższe okresy przechowywania: genetyczna modyfikacja owoców i warzyw może czynić je bardziej odporne na przechowywanie i transport. Są już takie gatunki.
• Biopaliwa: Zmodyfikowane genetycznie rośliny mogą posłużyć do uzyskiwania biopaliw.
• Szczepionki i leki: zmodyfikowane rośliny i zwierzęta mogą posłużyć do produkcji tańszych szczepionek i lekarstw.

Oczywiście spożywanie organizmów modyfikowanych niesie ze sobą ryzyko przejęcia pewnych właściwosci spożywanych genów, co może być nieobliczalne dla naszego zdrowia. W związku z pojawiajacym się zagrożeniem wprowadzenia do Polski upraw GMO oraz ostrym lobbingiem zwolenników GMO konieczne jest zebranie sił. 1 12. 2007 w Krakowie, z inicjatywy ICPPC została ustanowiona KOALICJA POLSKA WOLNA OD GMO.Utworzenie Koalicji zbiega się w czasie z słowami francuskiego prezydenta Nicolasa Sarkozy oraz komisarza UE ds. środowiska Stavrosa Dimasa do zatrzymania upraw GMO do czasu przeprowadzenia istotnych badań nad pewnością aktualnych procedur weryfikacji produktów zawierających GMO, i do czsu przeprowadzenia niezależnych badań nad bezpieczeństwem nasion i roślin GMO. Również niemiecki minister rolnictwa Horst Seehofer wyrażał ostatnio swoje obawy co do pewnosci unijnych procedur weryfikacji roślin genetycznie modyfikowanych.
Czy musimy się zgadzać na GMO?
Wiadomo, że opinia publiczna w kraju i całej Europie jest przeciwna uprawom GMO, ale wiadomo też, że rządy i Komisja Europejska nie słuchają naszych opinii sprzeciwu. Wszyscy, którym zależy na zapewnieniu bezpiecznej przyszłości powinni teraz wspólnie wystąpić przeciw próbom zalania Polski produktami GMO - powiedziała Jadwiga Łopata, wiceprezes ICPPC, laureat ekologicznej nagrody Goldmana.

Demakijaż to codzienny rytuał. Wykonując go dobrze, unikniesz wielu kłopotów z cerą, a twoja twarz nabierze blasku. Ale czy na pewno wiesz, czym i jak zmywać makijaż?

Staranny demakijaż ułatwia skórze odnowę nocą i sprawia, że wygląda ona promiennie w ciągu dnia. Jeśli robisz go w pośpiechu i byle jak, na twarzy pojawiają się zaskórniki, a czasem i krostki. Nie rezygnuj z tego zabiegu, nawet jeśli się nie malujesz. Na skórze bowiem w ciągu dnia gromadzi się kurz, pot i łój, dlatego trzeba ją oczyścić, by ułatwić porom oddychanie. Nasze przykazania pomogą ci bezbłędnie wykonać ten zabieg.Nowoczesne kosmetyki do demakijażu nie tylko myją skórę, ale także ją pielęgnują, nawilżają, natłuszczają lub wręcz odwrotnie matują. Do skóry suchej wybierz mleczko, śmietankę, która lekko natłuszcza, albo delikatną piankę lub żel. Dobrze, by preparaty te zawierały m.in. oleje roślinne, kwas hialuronowy. Cerę wrażliwą oczyszczaj hypoalergicznym zmywaczem o lekko tłustej konsystencji. Skórę mieszaną, tłustą, łojotokową myj żelem lub pianką do cery tłustej. Kosmetyk usuwa nadmiar łoju, ściąga rozszerzone pory i zapobiega świeceniu się skóry. Zawiera też substancje antybakteryjne. Zanim rano wklepiesz krem na dzień, odśwież skórę mleczkiem, żelem, pianką albo po prostu przegotowaną wodą i tonikiem. Natomiast wieczorem zrób dokładny demakijaż, by mogła swobodnie oddychać. Nie nałożysz przecież kremu pielęgnacyjnego na umalowaną twarz, bo wtedy ranek powitasz z zaczerwienioną skórą lub opuchniętymi oczami. Kup potrzebne kosmetyki w sklepie. Nie ma takiej potrzeby aby trzeć skóre. Wystarczy lekki masaż dłońmi, aby rozpuścić nagromadzone na skórze zanieczyszczenia. Usuń pomadkę z ust, zataczając kółeczka. Policzki zmyj od skrzydełek nosa ku skroniom, brodę i szyję - kolistymi ruchami, czoło pionowymi, w kierunku włosów. Weź pod lupę miejsca, w których pojawia się dużo zaskórników. Powieki i skórę pod oczami oczyszczaj kosmetykami przeznaczonym specjalnie do demakijażu oczu. Jeśli stosujesz tusz wodoodporny, wybierz płyn dwufazowy. Umieszczony w wodzie olej poradzi sobie z najbardziej trwałym kosmetykiem. Wręcz idealne są też preparaty do oczu wrażliwych: oczyszczają dokładnie, a przy tym łagodnie, bo nie wysuszają delikatnego naskórka. Zmywaj oczy powoli. Płatek kosmetyczny nasączony płynem przyłóż do oka na kilka sekund, po czym delikatnie zmyj tusz i cienie, przesuwając płatek od zewnętrznego do wewnętrznego kącika oka. Powtórz to kilka razy. Jeśli myjesz twarz żelem lub pianką, najpierw zwilż skórę przegotowaną wodą, a potem nałóż kilka kropli preparatu, rozcieraj go, aż utworzy się pianka, po czym dokładnie ją spłucz. Robiąc demakijaż mleczkiem albo śmietanką, zwilż preparatem płatek kosmetyczny i zmywaj nim twarz. Nadmiar mleczka czy śmietanki zbierz czystym płatkiem. I zupełna nowość w demakijażu! Dermatolodzy radzą, aby po takim zabiegu twarz spłukać wodą przegotowaną, nisko zmineralizowaną albo świeżą oligoceńską. W przeciwnym wypadku może dojść do niekorzystnych zmian we florze bakteryjnej skóry i pojawienia się podrażnień.

Starannie umytą i osuszoną twarz przetrzyj tonikiem. Kosmetyk ten odświeża skórę i przywraca jej naturalny odczyn pH. Działa też łagodząco i przeciwzapalnie. Tonik dobierz do swojej skóry. Ten do suchej zawiera składniki nawilżające, wrażliwą zaś przemyj tonikiem, który uszczelnia kruche naczynka i działa kojąco, powinien więc zawierać wyciąg z miłorzębu japońskiego, rutynę i bisabolol. Do tłustej, mieszanej i trądzikowej użyj preparatu, który ma w składzie substancje bakteriobójcze i ściągające pory. Tak oczyszczona cera jest gotowa na przyjęcie kremu pielęgnacyjnego. Możesz więc go wklepać.

szpiczak mnogi (szpiczak plazmocytowy, choroba Kahlera, łac. myeloma multiplex, ang. multiple myeloma, MM, myeloma, plasma cell myeloma, Kahler’s disease) – nowotwór układu krwiotwórczego, charakteryzujący się klonalną proliferacją atypowych plazmocytów produkujących monoklonalną immunoglobulinę.

szpiczak mnogi - Pierwszy opis choroby pozostawił angielski lekarz Samuel Solly w 1844 roku. Mniej więcej z tego samego czasu pochodzą kolejne opisy choroby autorstwa Johna Dalrymple’a (1803-1852), Williama MacIntyre’a (1792-1857) w 1850 roku i Henry’ego Bence-Jonesa (1813-1873), wszystkie trzy dotyczące jednego pacjenta, Thomasa Alexandra McBeana. Kolejnymi, którzy opisali chorobę byli Otto Kahler (1849-1893) i J. von Rustizky, który wprowadził do medycyny termin myeloma multiplex.

szpiczak mnogi objawy i przebieg:

Objawy w przebiegu szpiczaka są następujące:

* bóle kostne
* niedokrwistość
* objawy neurologiczne
* objawy hiperkalcemii
* nawracające zakażenia układu moczowego i oddechowego
* objawy niewydolności nerek
* objawy zespołu nadmiernej lepkości
* hepatomegalia
* złamania patologiczne

rak krwi – białaczka szpikowa (łac. myelosis leukaemica chronica, ang. chronic myeloid leukemia, CML) jest zespołem mieloproliferacyjnym polegającym na rozroście klonalnym przekształconej nowotworowo komórki macierzystej szpiku kostnego.

rak krwi został opisany w 1845 roku przez Rudolfa Virchowa (1821-1902) i był to pierwszy w historii opis choroby nowotworowej szpiku kostnego - białaczki. Początkowo Virchow sądził, że ma do czynienia z ciężką infekcją bakteryjną, manifestującą się olbrzymią liczbą leukocytów we krwi obwodowej. Ponieważ krew opisywanego przez niego pacjenta miała białawy odcień, nazwał tę chorobę mianem “białaczki”.

rak krwi – przyczyna.

W większości przypadków przyczyna rozwoju tej choroby nie jest znana. Jedynym czynnikiem etiologicznym, którego znaczenie zostało bezsprzecznie udowodnione, jest promieniowanie jonizujące (stąd gwałtowny wzrost zachorowań na tę chorobę w Japonii po atomowych atakach na Hiroszimę i Nagasaki).

Ponieważ nie stwierdzono jednoczesnego występowania CML u bliźniąt jednojajowych, przyjmuje się, iż jest to schorzenie nabyte.

Ból nowotworowy jest to przewlekły ból związany z występującą u pacjenta chorobą nowotworową, najczęściej w stopniu zaawansownanym, spowodowany w wyniku drażnienia nocyceptorów lub bezpośredniego ucisku lub niszczenia struktur nerwowych.

Przewlekły ból szczególne rodzaje:

ból przebijający – bardzo często ma charakter napadowy, szybko narastający i szybko przemijający, nasilenie jest zwykle znaczne, także u leczonych przeciwbólowo. Może mieć cechy bólu neuropatycznego lub receptorowego. Najczęściej jest zlokalizowany w tym samym miejscu, co ból podstawowy. Występuje zazwyczaj u chorych, którzy nie odczuwają bólu stale i przyjmują opioidy tylko doraźnie.
ból końca dawki – pojawia się wraz z ustępowaniem działania p/bólowego leku. Jeśli pojawia się regularnie, oznacza, że podawana dawka leku jest zbyt mała i należy ją zwiększyć.
ból incydentalny – pojawiający się przy wykonywaniu określonej czynności, np. podczas kaszlu. Należy wtedy podawać analgetyki zapobiegawczo, przed wystąpieniem ataku.

Przewlekły ból - standardy leczenia:

Obecnie standardem leczenia bólu nowotworowego jest podawanie leków przeciwbólowych wg tzw. trójstopniowej drabiny analgetycznej opracowanej przez WHO. Ponadto w każdym stadium choroby nowotworowej znajdują zastosowanie tzw. leki wspomagające. Odpowiednio dobrane leczenie pozwala na opanowanie bólu u około 90% chorych, pod warunkiem spełnienia następujących kryteriów:

stosowanie leków silniejszych, gdy słabsze przestają działać
zapewnienie utrzymania stężenia terapeutycznego leku we krwi przez jego regularne podawanie
stosowanie dodatkowych dawek, jeśli zachodzi taka potrzeba (np. przy pojawieniu się bólów przeszywających)
kojarzenie leków przeciwbólowych z lekami uzupełniającymi, zapewniające kompleksową terapię
zapobieganie i leczenie objawów niepożądanych występujących po zastosowaniu analgetyków
zastosowanie optymalnej drogi podania leku, w zależności od stanu chorego
objęcie opieką psychologiczną zarówno chorego, jak i jego rodziny

niedokrwistość, potocznie nazywana anemią (łac. anaemia) to zespół objawów chorobowych, który polega na stwierdzeniu niższych od normy wartości hemoglobiny i erytrocytów i ich następstw.

niedokrwistość rzekoma - względne obniżenie Hb i hematokrytu poprzez zwiększenie objętości osocza w przypadku przewodnienia i u ciężarnych.

Chorobami krwi zajmuje się hematologia.

Niedokrwistości dzielimy na trzy grupy:

niedokrwistość spowodowane utratą krwi
Niedokrwistość będąca wynikiem upośledzonego wytwarzania erytrocytów:
1. niedoborowa
2. hipoplastyczna
3. aplastyczna
4. dysplastyczna
Niedokrwistość związane ze skróconym czasem życia erytrocytów
1. zespół hemolityczny wrodzony
2. zespół hemolityczny nabyty
3. zespół hemolityczny mieszany

JAK LECZYĆ ŁUPIEŻ?

środki na łupież stosowane w w zależności sposobu działania, można podzielić na stepujące grupy:

- środki na łupież - przeciwłojootokowe

- środki na łupież - przeciwgrzybicze

- środki na łupież - cytostatyczne - zmniejszające szybkość odnawiania się naskórka

- środki na łupież - keratolityczne usuwające warstwę rogową naskórka wraz z łuskami łupieżu.

- środki hormonalne
ŚRODKI PRZECIWŁOJOTOKOWE
Zanim zastosujemy lek poznajmy przyczynę łojotoku
Do łojotoku, czyli wzmożonego wydzielania łoju przez gruczoły skóry, usposabiają pewne czynniki, do których należy:
– wrodzona skłonność osobnicza uwarunkowana genetycznie,
– zaburzenia czynności wewnątrzwydzielniczej, zwłaszcza hiperandrogenizm i nadmierne wytwarzanie progesteronu u kobiet,
- niedobory witamin i minerałów wywołane przez błędy żywieniowe, choroby,
– zaburzenia układu nerwowego, stres.

Kompleksowe przeciwdziałanie przyczynom łojotoku
Łojotok jest powodowany zarówno przez zjawiska fizjologiczne na które trudno mieć wpływ, jak i zaburzenia chorobowe dające się leczyć. Jednak w większości przypadków, z wyjątkiem pewnych zaburzeń endokrynologicznych, lekarz ma niewielki wpływ na ich eliminację. W związku z tym stosuje środki leczące objawy - hamujące łojotok i wysuszające. Powinien też stosować terapię mającą na celu właściwe odżywienie skóry (i włosów), poprawę metabolizmu skóry oraz leczenie zaburzeń hormonalnych mających ogromny wpływ na zdrowie skóry.

Środki o działaniu przeciwłojotokowym i przeciwłupieżowym
- oczyszczona smoła pogazowa w stężeniu 0,5%
- pochodne imidazolowe – ( Klotrimazol, Ekonazol, Ketokonazol, Mikonazol, Oksykonazol ) – niszczą grzybicę skóry owłosionej głowy i łagodzą stan zapalny pobudzający łojotok
- siarczek selenu i sól cynkowa pyritionu – działają przeciw łojotokowo, a ponadto przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo oraz łagodzą stan zapalny
- biosiarka
- kwas salicylowy, rezorycyna w niewielkim stężeniu , itp.
- kwaśne pH szamponów - usuwa nadmiar łoju i nie powoduje przesuszenia skóry oraz podrażnień

łupież jest choroba skóry głowy, której najwyraźniejszym objawem jest złuszczanie zrogowaciałej warstwy naskórka.

Niewielkie ilości łupieżu nie sygnalizują z reguły żadnych problemów, gdyż obumieranie i łuszczenie się skóry jest naturalnym procesem. W niektórych przypadkach nadmierne złuszczanie się skóry może mieć jednak podłoże chorobowe.

łupież - najczęstsze przyczyny:

drożdżak Pityrosporum ovale, dawniej Malassezia furfur, występujący naturalnie na skórze ludzkiej. Pityrosporum rozwija się bardzo dobrze na tłustej, pokrytej włosami skórze głowy i jeżeli rośnie zbyt szybko, zachwiane zostają normalne procesy odnawiania się skóry, co może powodować pojawienie się łupieżu i swędzenie. Łupież może być także symptomem znacznie poważniejszych chorób.

W niektórych przypadkach łupież może także występować z powodu złego odżywiania, a w szczególności z powodu braku cynku w organizmie.

leczenie schizofrenii - podstawowe informacje.

Schizofrenię można leczyć zarówno farmakologicznie, jak i dzięki psychoterapii.

leczenie schizofrenii - biologiczne

Przez leczenie biologiczne przyjęło się rozumieć w psychiatrii te metody, które działają bezpośrednio na komórki mózgu. Jest to głównie farmakoterapia, czyli stosowanie lekarstw, czasem - stosowana obecnie na znacznie mniejszą skalę - kuracja elektrowstrząsowa. Poniżej przedstawimy informacje głównie na temat farmakoterapii, jako metodzie najbardziej rozpowszechnionej.

Leki psychotropowe leczące psychozy zostały wprowadzone do psychiatrii z początkiem lat pięćdziesiątych. Dokonał się wtedy wielki przełom w psychiatrii odmieniając obraz oddziału psychiatrycznego i losy wielu chorych. Doprowadził nie tylko do skrócenia czasu hospitalizacji, zmniejszenia ich ilości, ale pozwolił na rozwój i zastosowanie u pacjentów wszelkiego rodzaju metod rehabilitacyjnych psycho- i socjoterapeutycznych. Psychoza stała się podatna na leczenie.

leczenie schizofrenii a neuroleptyki

Pierwszy neuroleptyk został wprowadzony do leczenia w 1952 roku. Od tego czasu następuje stały rozwój psychofarmakoterapii zdążający do wprowadzania do leczenia leków nie powodujących efektów ubocznych. Objawy uboczne, o czym będzie mowa poniżej, są dla pacjentów uciążliwe i dlatego są częstą przyczyną rezygnacji z kontynuowania terapii.

Jednak na ogół nowe neuroleptyki cieszą się uznaniem psychiatrów i pacjentów. Charakteryzują się one nie tylko słabszymi objawami ubocznymi, ale także mają wyraźne działanie przeciw-urojeniowe i przeciw-omamowe. Ponadto działają skuteczniej od klasycznych leków w stosunku do takich objawów jak wycofanie społeczne, zamykanie się w sobie, pogorszenie kontaktu z rówieśnikami czy bliskimi.