Info Web

Co dziennie chciał wstawać przed piętnastą rano, żeby być w szkole na siedemnastą. Jak kiedy dowiedziałem się o tym, zapytałem czemu nie przemieszczał się pociagiem. Wtedy okazało się że nie ma prawa jazdy. Dziś przeniósł się już do Olsztyna, więc chciałem go namawiać na kurs prawa jazdy. Oczywiście jest mały wymóg – odbiorca kartki musi posiadać konto email, na które dostanie powiadomienie o oczekującej na niego kartce. Przeczytaj więcej o różnych życzeniach w kolejnym naszym artykule. Wystarczy w jednej z wyszukiwarek wpisać hasło „życzenia”, a już na ekranie pojawi nam się spis najbardziej promowanych stron tego typu. Zawierają one teksty życzeń oraz smsy, takie jak miedzy innymi życzenia imieninowe czy miłosne. Zapraszam więc Mnie do poddania się takiej lekturze, przy okazji chcę życzyć przysłowiowej wąskiej drogi i jak najmniej stresujących sytuacji na jezdni. Polecam też inny mój tekst, w którym opisuję inne zagadnienia związane z nauką jazdy. życzenia

Wybierzmy więc odpowiednie i wysyłajmy je jako smsy lub darmowe kartki elektroniczne. Na pewno adresatowi takich życzeń będzie miło, gdy dotrą do niego. Pamiętajmy jeszcze o drogiej kwestii, jaką jest prezent.

Budowa tych barwników jest bardzo skomplikowana i umozliwia im emisja promieni o wielu róznych dlugosciach fali. Za pomoca zwierciadel i soczewek wewnatrz lasera dostraja sie go w taki sposób, ze dziala tylko w waskiej skali dlugosci fali.

———————————————

http://www.Lasery.XMC.pl

———————————————

Wiazka jego promieni mozzna wprowadzic do swiatlowodu, umozliwiajac doprowadzenie mocy do miejsc w inny sposób niedostepny. Lasery barwnikowe, w przeciwienstwie do wiekszosci rodzajów laserów, sa zdolne do rozkladu swiatla o kilku róznych dlugosciach fali. W absolutnym momencie moga one jednak emitowac swiatlo o jednym kolorze. W tych laserach osrodkiem laserujacym sa elementy barwnika rozpuszczone w cieczy.
Lasery stosuje sie w róznych dziedzinach zycia czlowieka. Ten typ lasera jest takze uzywany przez doktorów do operacji. Laser ekscymerowy emituje wiazki o bardzo wysokiej mocy i czasie trwania kilku nanosekund. Lasery ekscymerowe emitua promienie ultrafioletowe, niewidoczne dla ludzkiego oka.
Sa one bardzo waznymi elementami do produkcji niezmiernie malych obiektów, jak mikrouklady pólprzewodnikowe. Laserów pólprzewodnikowych, w których jako osrodek laserujacy stosuje sie nie przewodzace pradu elektrycznego ciala stale, uzywa sie na rózne sposoby w faktoriach do obróbki materialów. Przykladem lasera z ciala stalego jest laser rubinowy.

There were 58,096 households out of which 30.10% had children under the age of 18 living with them, 51.50% were married couples living together, 9.90% had a female householder with no husband present, and 34.90% were non-families. 26.70% of all households were made up of individuals and 10.00% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.38 and the average family size was 2.88.

In the county the population was spread out with 22.80% under the age of 18, 11.30% from 18 to 24, 29.00% from 25 to 44, 23.80% from 45 to 64, and 13.10% who were 65 years of age or older. The median age was 37 years. For every 100 females there were 95.30 males. For every 100 females age 18 and over, there were 92.30 males.

The median income for a household in the county was $34,274, and the median income for a family was $42,206. Males had a median income of $32,824 versus $23,346 for females. The per capita income for the county was $17,801. About 9.70% of families and 13.70% of the population were below the poverty line, including 15.00% of those under age 18 and 11.10% of those age 65 or over. Penobscot County

Jednak chyba najistotniejsze jest to, że otworzymy Ci drzwi do kariery. Czy dzisiaj warto się uczyć..? Nie ma znaczenie ile masz lat. Poznasz mnóstwo interesujących ludzi, zdobędziesz przyjaciół. Czy świat potrzebuje wykształconych..? Szkoły policealne to naprawdę świetna perspektywa w dzisiejszym świecie, w którym zapotrzebowanie na techników jest ogromne. W ciągu dwóch lat nasi wykładowcy zapoznają Cię z kulisami zawodu, który sobie wybierzesz. Nie bój się kształcić. Wystarczą chęci i wolne weekendy. Rób to, o czym zawsze marzyłeś i bądź szczęśliwy. Nie zdałeś matury? To jeszcze nie koniec świata. Z naszą pomocą uda Ci się jeszcze wiele osiągnąć. Studium policealne jakie Ci oferujemy daje Ci gwarancje odnalezienia się w przyszłości na rynku pracy i uzyskiwania zadowalającego Cię wynagrodzenia. Nauka u nas to czysta przyjemność. Otóż chcielibyśmy zaoferować Ci możliwość dalszego kształcenia się. Policealne szkoły - dzięki nam zdobędziesz tytuł technika i możliwość podjęcia pracy w interesującej Cię dziedzinie. Może propozycja jaką mamy dla Ciebie okaże się świetnym wyjściem z trudnej dla Ciebie sytuacji.

Most Karola (czes. Karlův most, niem. Karlsbrücke) na Wełtawie, podobnie jak mosty nad budapejskim Dunajem, łączy dwie dzielnice tego zabytkowego miasta - Malá Strana i Staré Město, nic więc dziwnego, że spacer po nim należy do głównych atrakcji turystycznych [szczególnie, że okoliczna baza noclegowa oferuje spory wybór miejsc w hotelach i apartamentach]. Zapewnia zresztą rozrywkę na dłuższy czas, bo jego długość to aż 516 metrów, a szerokość – choć nie wpływa na długość spaceru – to prawie 10 metrów. Piętnaście filarów podtrzymuje siedemnaście łęków, w chwili obecnej jest więc najstarszym mostem tego typu – z taką ilością przęseł.

Potrzebę wybudowania nowego mostu Czesi poczuli po tym jak romański most Judyty został zniszczony przez powódź w 1342 roku. Precyzyjną datę rozpoczęcia budowy nowego mostu - – 9 czerwca 1357 roku, o godz. 17.31 - wyznaczyli numerolodzy i astrolodzy króla Karola IV – tego samego, który przyczynił się do rozbudowy dzielnicy Mala Strana. Legenda mówi, że do wzmocnienia zaprawy z piaskowca, z którego budowano most, użyto jajek. Trudno jednak potwierdzić tę opowieść, jako że badania naukowe nie wykazały żadnych organicznych elementów w blokach mostu. Budowę zlecono młodemu wówczas muratorowi i rzeźbiarzowi - Peterowi Parlerowi – który stworzył też katedrę św. Wita.

Budowę Mostu Karola ukończono w wieku XV i aż do połowy XVIII wieku był to jedyny most na Wełtawie. W czasach baroku ozdobiono go trzydziestoma posągami świętych, wykonanymi m.in. przez Matthiasa Bernarda Brauna i rodziny Brokoff. Podobno z miejsca, w którym teraz znajduje się tabliczka poświęcona św. Janowi Nepomucenowi, zrzucono – z rozkazu króla Wacława IV, syna Karola IV – zrzucenie świętego do rzeki. Ojciec i syn uwiecznieni zostali obok św. Wita, św. Wojciecha i św. Zygmunta na staromiejskiej wieży mostowej. Rzeźby stworzono w latach 80. XIV wieku.

Także po drugiej strony rzeki znajdują się dwie wieże. Niższa pamięta jeszcze czasy mostu Judyty z XII wieku, wyższa została wybudowana trzy stulecia później przez Jerzego z Podiebradów jako pendant dla wieży staromiejskiej.

Od 1905 roku przez most mogły przejeżdżać tramwaje elektryczne, które zastępowały pojazdy konne – ostatni taki przejechał 15 maja tego roku. Później, aż do 1965 roku na moście funkcjonował ruch samochodowy. W chwili most otwarty jest wyłącznie dla pieszych po gruntownym i kosztownym (50 milionów koron) remoncie tego zabytku.

Mimo wsparcia astrologów i numerologów, także ten most spotkało kilka nieprzyjemności. Kolejna powódź w 1432 roku zniszczyła trzy filary, woda przyczyniła się też do zepsucia jednego z łuków. W czasie wojny trzydziestoletniej w 1648 roku, Szwedzi okupujący lewą stronę Wełtawy próbowali dostać się do Starego Miasta i walki toczyły się wprost na moście, co też nie mogło nie pozostawić na nim uszczerbku. Także w naszych czasach – np. w 2002 – kolejna powódź nie była łaskawa dla mostu. Po niej zarządzono kompletną rekonstrukcję zabytku, włącznie z instalacją systemu hydroizolacyjnego, mającego uchronić konstrukcję przed bezlitosnym działaniem wody. Koniec wszystkich prac zaplanowano na rok 2007.

W ramach ciekawostki wspomnieć można, iż Most Karola wystąpił w kilku teledyskach i filmach, m.in. klipie do utworu „Never Tear Us Apart” zespołu INXS, czy „Numb” grupy Linkin Park oraz filmie „Mission: Impossible”.

Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Malá Strana to nazwa dzielnicy założonej w 1257 roku jako Nowe Miasto (Nova civitas sub castro Pragensi) przez króla Przemysława Ottokara II, zwanego Wielkim. Początkowo i aż do 1784 roku funkcjonowała ona jako oddzielne państwo, swoją obecną nazwę nosi od XIV wieku. W pierwszych latach swojego istnienia służyła za osadę kolonistów niemieckich. Za czasów króla Karol IV Luksemburskiego Malá Strana przeżywała lata świetności – to on rozbudował miasteczko i otoczył je murem obronnym (tzw. murem głodowym). Niestety, wojny religijne toczone pomiędzy husytami a Luksemburgami w Czechach w latach 1419-1436 oraz liczne pożary trawiły miasto i utrudniały tworzenie nowych budowli. Miało to wpływ na jego późniejsze losy – zamieszkującej Małą Stranę biedoty nie stać było na odbudowy i remonty, więc odsprzedano ziemie artystokratom – chętnym do takich zakupów ze względu na bliskość Hradczan. Sprawiło to, iż dzielnica zyskała charakteru rezydencjalnego. Stała się zresztą pierwociną zjednoczonej Pragi oraz miejscem zamieszkania bogatej magnaterii, m.in. rodów Wallensteinów, Lichtensteinów, Michnów i Nosticów. Pod koniec XVIII wieku bywał tu nawet słynny kompozytor – Wolfgang Amadeusz Mozart.

Wizyta w tej dzielnicy to najlepsza wycieczka dla turystów chcących poznać jak największą ilość zabytków bez konieczności zapuszczania się odległe rejony miasta. Na Małej Stranie roi się od ciekawych obiektów architektonicznych, kościołów, wystaw i galerii, a także knajp, sklepików i restauracji, między którymi można poruszać się tramwajem elektrycznym – to właśnie tu po raz pierwszy w Pradze, około 1890 roku pojawiły się takie pojazdy. Przystankiem tramwajów jest Malostranské náměstí (Rynek Małostrański), do początku XX wieku ozdobiony pomnikiem feldmarszałka Radetzky’ego. Charakterystycznym obiektem w tym miejscu jest osiemnastowieczny kościół św. Mikołaja zbudowany w miejscu rotundy św. Wacława. To nie jedyny obiekt sakralny, wart obejrzenia. Niedaleko znajduje się zbudowany przez niemieckich luteranów, aktualnie należący do karmelitów kościół Panny Marii Zwycięskiej w Pradze. W jego wnętrzu znajdziemy słynną woskową figurkę tzw. Praskiego Dzieciątka Jezus, podarowaną przez szlachciankę Polyksenę z Lobkovic.

Jedną z bardziej znanych i modnych, choć nie najstarszych atrakcji turystycznych jest mniejsza kopia paryskiej Wieży Eiffela, pamiątka po krajowej Wystawie Jubileuszowej na wzgórzu Petřín w 1891 - Petřínská rozhledna. Aktualnie 60-metrowa stalowa wieża używana jest jako punkt obserwacyjny i transmisyjny. Z wysokości 55 metrów czyli 299 schodów rozciąga się widok na całą panoramę Czech. Równie piękne widoki zaobserwujemy z samego wzgórza Petřín – z malowniczymi parkami i obserwatorium astronomicznym.

Parę akapitów wyżej wspomniane zostało, iż Mala Strana stała się dzielnicą arystokratów. Niektórzy z nich, tacy jak Albrecht von Wallenstein, pozostawili po sobie imponujące, pełne przepychu, ale świadczące też o próżności właściciela obiekty. Ów wódz i polityk wymarzył sobie rezydencję godną jego osoby, w efekcie na terenie wykupionych przez niego 25 domów powstał Pałac Waldsteina otoczony ogrodami (Valdštejnská zahrada) ze sztucznymi grotami skalnymi. Aktualnie siedziba czeskiego senatu. W zabytkowych obiektach znajdziemy też siedziby ambasad różnych krajów, m.in. Polski, Stanów Zjednoczonych, Włoch czy Rumunii.

[Zanim zmęczeni wrócimy do jednego z licznych hoteli w okolicy] Na koniec dnia warto zobaczyć jeszcze tzw. Ścianę Johna Lennona, miejsce popisów grafficiarzy i spotkań fanów legendarnego Beatlesa.

Pewnym jest, że nie można nie odwiedzić dzielnicy Malá Strana będąc w Czechach. W końcu to miejsce funkcjonujące jako „Czechy w pigułce”.

Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

W 1135 roku, we wschodniej części Starego Miasta zbudowano niewielki kościółek. Zbudowany w stylu romańskim, należał do Dworu Tyńskiego – miejsca postoju zagranicznych kupców. Już w 1256 roku jednak został zastąpiony nowszą i bardziej okazałą budowlą w stylu gotyckim, w niej wygłaszał kazania m.in. Konrad Waldhauser, krytyk kościelnych obyczajów, austriacki kaznodzieja i myśliciel reformacji. Już w XIV wieku, pod koniec panowania Jana Luksemburskiego i tę budowlę zastąpiono następną – głównym staromiejskim kościołem Marii Panny przed Tynem - Kostel Matky Boží před Týnem, zwanym potocznie Týnský chrám.

Jego forma zewnętrzna i wnętrze wykazują stylistykę z naleciałościami cech budynków stworzonych przez sławnych architektów obiektów sakralnych w Pradze – Mateusza z Arras i Piotra Parlera. Charakterystyczny styl z architektury Parlera widoczny jest np. na frontowym, 28-metrowym oknie. Budowę prawie całego kościoła zakończono na początku XV wieku – brakowało tylko wieżyczek i przykrycia dachu. Wieże, których jeszcze w XV wieku brakowało, dziś mają 80 metrów i cechują się typowo gotyckim „szpicem” pośrodku czterech mniejszych na ich szczycie.

Początkowo panowanie nad świątynią objęli husyci – zwolennicy czeskiego reformatora religijnego Jana Husa, z arcybiskupem Janem Rokycanem, który przejął plebanię w 1427 roku. Te rządy zahamowały na pewien czas budowę kościoła – jak niesie wieść, drewno, które miało zostać wykorzystane na dokończenie dachu, zostało w końcu użyte na budowę szubienic Jana Roháče z Dubé i jego pięćdziesięciu towarzyszy, straconych przez Zygmunta Luksemburskiego. Całość budowli udało się ukończyć w wieku XVI, za czasów panowania Jerzego z Podiebradów. W tym czasie umieszczono tam także jego rzeźbę, a nad nią złocony kielich symbolizujący komunię świętą pod dwoma postaciami. W pierwszej połowie XVII wieku, w okresie rekatolizacji po Bitwie pod Białą Górą, posąg ten został zastąpiony pomnikiem Madonny od Kašpara Bechtelera, kielich zaś został przerobiony na „nową” aureolę.

Najpóźniej powstałą wieża południowa. W 1679 część kościoła strawił pożar, po którym postanowiono obniżyć główną nową i sklepić ją ponownie – tym razem jednak w stylu barokowym. W latach 1876 – 1895 przeprowadzono renowację kościoła, podobnie jak 1973 – 1995. Później rozpoczęto renowację wnętrza, która trwa do tej pory.

Poza wspomnianym oknem frontowym, wyrzeźbionym na warsztacie Parlera, w kościele Marii Panny przed Tynem warto zwrócić uwagę także na barokowe Retabulum – nawę ołtarzową, pędzla Karel Škréta z 1649 roku czy organy Heinricha Mundta z 1673 roku – jeden z najbardziej reprezentatywnych instrumentów tego typu z XVII wieku.

W kościele znajduje się także kilka grobów ważnych osobistości. Pochowano tu wspomnianego już Jana Rokycana i innych biskupów (z zadaszeniem Macieja Rejska). Znajdziemy tu także grobowiec słynnego duńskiego astronoma, Tychona Brahe (odkrywca gwiazdy supernowa w gwiazdozbiorze Kasjopei i badacz komet), który spłonął w tym miejscu w 1601 roku. Naukowiec został upamiętniony pięknym, marmurowym grobowcem.

Jak większość gotyckich budowli i ta budzi podziw i zachwyt. Kościół Marii Panny przed Tynem jest w dodatku związany z ciekawą – nierzadko wzbudzającą lęk – historią. Warto więc uwzględnić ten punkt w swoim programie zwiedzania. [Szczególnie, że w jego pobliżu znajdziemy bogatą ofertę kwater]

Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

„Wielka Droga” to jedna z największych i uważana za najbardziej reprezentatywną ulicę w Madrycie. Tutaj znajdziemy wiele instytucji kulturalnych, jak teatry i kina, turystycznych – liczne hotele i bazy turystyczne, czy handlowych – tak eleganckie sklepy firmowe jak i małe, przytulne kramiki z pamiątkami czy kwiaciarnie. Jest centrum turystycznym i kulturalnym miasta i to właśnie tutaj najczęściej mieszkańcy Madrytu, ale także i przyjezdni umawiają się na spotkania i spędzają całe dni.

W XIX wieku osoby odpowiedzialne za rozwój oraz wygląd miasta postanowiły połączyć Calle de Alcalá z Plaza de España. Skutkiem tego było wyburzenie wielu odcinków w samym centrum miasta, co zburzeniem odnotowano, jako „topór grasujący po mapie”. Mijały dekady, a projekt nadal nie mógł doczekać się rozpoczęcia, media cynicznie okraślały teren jako „Wielka Droga”. Projekt został ostatecznie zatwierdzony w 1904 roku i budowa ruszyła w kilka lat później. Ostatni element ulicy został wykończony w roku 1929.

Ulica otworzyła ogromne możliwości dla architektów, którzy mogli wykazać się pomysłowością w projektach wielkich budynków w stylu ostatnich trendów architektonicznych. Pierwszym z nich, najbardziej przyciągającym uwagę jest tzw. Edificio Metrópolis, dzisiejsza siedziba ważnej firmy ubezpieczeniowej (La Unión y el Fénix). Zaprojektowany on został przez francuskich architektów Jules’a Fevrier i Raymond’a Fevrie, a dokończony przez hiszpańskiego twórcę, Luis’a Esteve, w 1910 roku. Najbardziej charakterystycznym elementem jest bogato zdobiona kopuła, na której początkowo znajdował się posąg mitycznego Feniksa (w nawiązaniu do nazwy firmy), obecnie widnieje tam statua bogini zwycięstwa – uskrzydlonej Wiktorii.

Niedaleko, po lewej stronie, znajduje się kolejny obiekt charakterystyczny - Edificio Grassy – budynek narożny z małą wieżą, powstały w 1917 roku. Stąd także widoczna jest wieża telefoniczna (Telefónica), wieżowiec wybudowany w latach 1926-1929, który wówczas swoimi 88 metrami wysokości zaliczany był do najwyższych budynków w Madrycie. Telefónica została zaprojektowana przez amerykańskiego architekta, Louis’a S. Weeks, specjalnie dla Hiszpańskiej Sieci Telekomunikacyjnej.

Tuż przed Plaza de España Gran Via łączy się z niewielkim placem, którego ochrzczono na cześć bitwy pod El Callao (Plaza del Callao). Miejsce to uważane jest za filmowe serce Madrytu, znajduje się tutaj sześć kin, z czego Capitol ulokowano zostało w pięknym budynku w stylu art deco. Niestety wraz z ciągłymi zmianami i rozwojem handlowym urocze teatry kinowe stopniowo przekształcane są w większe centra handlowe lub sklepy.

Ostatnim elementem Gran Via jest słynny Plaza de España, powstały w latach 1925 – 1929. Nad ogromnym placem pieczę trzymają dwa imponujące wieżowce powstałe w latach 50’ XX wieku. Są to symetryczne Edificio de España oraz Torre de Madrid. W tym miejscu Gran Via przechodzi w Calle Princesa, która prowadzi na północ do Arco de la Victoria (Most Wiktorii).

Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Stadion należy do hiszpańskiej drużyny piłkarskiej Real Madryt F.C. Turyści mogą zwiedzić tu każdy zakątek tchnący sławą i pracą sportowych idoli, a jednocześnie poznać historię tego jednego z najstarszych klubów sportowych. Tutaj każdy może poczuć się jak zawodowy piłkarz i cząstka ważnej historii.

Kiedy jeszcze Chamartín było miejscem zacisznym i spokojnym, ówczesnemu dyrektorowi klubu sportowego Real Madryt F.C. - Santiago Bernabéu – zaświtała idea stworzenia nowego i zarazem nowoczesnego miejsca dla swoich piłkarzy, które byłoby największym i najlepszym stadionem w całej Europie. Idea przerodziła się w czyn. 27 października 1944 roku położono kamień węgielny, co było możliwe dzięki udzieleniu Santaigo ogromnych kredytów przez hiszpańskie banki, a 14 XII 1947 roku stadion został zainaugurowany podczas meczu pomiędzy drużynami z Hiszpanii (Real Madryt) i Portugalii (Clube de Futebol Os Belenenses). Mecz obejrzało 75 tysięcy 145 widzów, z czego tylko 27 tysięcy 645 zajęło miejsca siedzące.

Pierwsza wielka renowacja stadionu miała miejsce w roku 1954 – od 19 czerwca w wydarzeniach sportowych może brać udział 125 tysięcy kibiców. W pół roku później decyzją Asamblea General de Socios Compromisarios stadion oficjalnie nazwano nazwiskiem swego twórcy - Santiago Bernabéu. W dwa lata później, w maju 1957 roku, odbył się tu pierwszy mecz przy oświetleniu elektrycznym, uznanym wówczas za najbardziej nowoczesny i najlepszy system elektryczny na świecie (w meczu zmierzyły się drużyny Real Madryt i Sport Club do Recife).

Kolejnym wielkim krokiem dla rozwoju stadionu były Mistrzostwa Świata w 1982 roku, które obchodzono w Hiszpanii. Za projekt przebudowy wzięli się bracia Luis i Rafael Alemany, synowie słynnego architekta Luis Alemany Soler, oraz Manuel Salinas. Prace trwały 16 miesięcy i pochłonęły 704 miliony pesos, z czego miasto Madryt wyłożyło 530 milionów pesos. Ze względu na nowe standardy oraz warunki postawione przez FIFA ograniczono liczbę miejsc dla kibiców do 90 tysięcy 800, z czego 24 tysięcy 550 znalazło się pod ochroną nowego dachu.

W połowie lat 80’ weszły nowe standardy, tym razem nad zmianami czuwało UEFA, a przebudowę zlecił ówczesny dyrektor klubu - Ramon Mendoza – grupie budowlanej Ginés y Navarro Construcciones, S.A. Kolejna renowacja rozpoczęła się zatem 7 lutego 1992 roku, kosztowała 5 milionów pesos, a stadion oddano ponownie do użytku w maju 1994 roku. Powstało wówczas trzecie, zachodnie skrzydło, unowocześniono windy oraz instalacje hydrauliczne.

Wraz z nastaniem Florentino Perez’a zmieniono nieco politykę eksploatowania stadionu. Nastawiono się na jego unowocześnienie oraz zwiększenie ilości udogodnień. W latach 2001 – 2006 zmieniono zatem fasadę Padre Damián, powstały nowe szatnie, boxy teatralne oraz strefy dla VIP’ów. W skrzydle zachodnim umieszczono specjalne pokoje dla gości honorowych, oraz specjalną strefę dla prasy, unowocześniono system audio-wizualny, nie zapomniano także o honorowaniu historii (sale trofeów) oraz miejscach spotkań i posiłków (bary, restauracje). Po tych wszystkich zmianach i przebudowach stadion może pomieścić 87 tysięcy 544 kibiców, którzy wszyscy mogą brać udział w meczu wygodnie siedząc. Widoczność jest niemalże tak samo dobra z każdego miejsca widowni.

W latach 2002 i 2004 stadion padł ofiarą zamachów terrorystycznych organizacji ETA. 24 października 2007 roku stadion otrzymał z rąk UEFA tytuł Stadionu Elitarnego, co równoznaczne jest z przyznaniem mu pięciu gwiazdek.

Stadion znajduje się w obrębie popularnej, jednej z najnowocześniejszych i najbardziej popularnych dzielnic – Chamartin, na skrzyżowaniu ulic: Paseo de la Castellana, Concha Espina, Padre Damián i Rafael Salgado. [Dzielnieca ta, często odwiedzana przez turystów, jest wyposażona w liczne, wygodne i tanie hotele oraz bazy noclegowe, z których często korzystają liczni turyści.]

Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.

Katedra poświęcona Najświętszej Marii Pannie jest siedzibą episkopatu diecezji Madryt. Ta długa na 102 metry i wysoka na 73 metry świątynia jest doskonałym przykładem połączenia różnych stylów na przestrzeni lat jej budowy i ciągłych zmian zdobniczych. Odnajdziemy tu zatem elementy neoklasyczne (od zewnątrz), neogotyckie (wewnątrz) a nawet neoromańskie (w krypcie). Jest to też pierwsza konsekrowana katedra w Hiszpanii, a zarazem pierwsza konsekrowana przez papieża Jana Pawła II poza obszarem Rzymu (uroczystość konsekracji odbyła się 15 czerwca 1993 roku).

Świątynia położona jest w centrum miasta [,tuż obok licznych hoteli i tanich baz turystycznych], a jej główne wejście znajduje się od strony ulicy Bailén [,popularnej, ruchliwej, gdzie trafić można na liczne restauracje i skąd blisko jest do turystycznych centrów]. W przeciwieństwie to większości katedr o orientacji wschód-zachód, ta usytuowana została na linii północno-poludniowej, dzięki czemu stała się integralną częścią Pałacu Królewskiego znajdującego się dokładnie naprzeciwko. Wybudowana została z kamienia pochodzącego z Noveldy w Alicante oraz granitu z kopalni w Colmenar Viejo w Madrycie.

Historia katedry sięga aż XVI wieku i czasów panowania króla Filipa II. Jednym z powodów jej powstania był brak biskupstwa w Madrycie. Historia sporu o biskupstwo jest długa i skomplikowana, dość wiedzieć, iż dopiero 4 kwietnia 1883 roku król Alfons XII położył kamień węgielny pod budowę Katedry. Jedną z inicjatorów budowy była także królowa Maria de las Mercedes Orleańska, a wkrótce rodzina królewska objęła oficjalnie patronat nad przedsięwzięciem. Przypieczętowaniem przyszłej funkcji i znaczenia katedry była bulla wydana przez papieża Leona XIII, w której utworzył on biskupstwo Madryt-Alcala.

Prace rozpoczęto od neoromańskiej krypty, która nie była dostępna dla kultu chrześcijańskiego aż do 1911 roku. W międzyczasie uznano, iż styl neoromański dla całej świątyni będzie zbyt prosty i mało reprezentatywny. Zdecydowano się zatem na neoklasyczny wygląd zewnętrzny, który świetnie koresponduje z takimż otoczeniem Pałacu. Prace trwały niemalże nieprzerwanie aż do 1965 roku, kiedy to projekt napotkał na ogromne problemy finansowe. Minęło niecałe 20 lat aż na pomoc finansową zdecydowały się władze miasta oraz różne instytucje publiczne.

Pierwszym ślubem, jaki celebrowano w katedrze, było zawarte 22 maja 2004 roku małżeństwo pomiędzy księciem Asturii – Don Felipe – a dziennikarką Letizią Ortiz.

Kopuła zawiera syntezę dwóch stylów – gotyckiego wewnątrz oraz barokowego od zewnątrz. Znajduje się tu mała latarnia, której światło strzeże katedry, jak figury dwunastu świętych, autorstwa Sanguino. Główna fasada skierowana jest na Pałac Królewski, tutaj znajdują się figury czterech świętych hiszpańskich (św. Izydor, św. Maria od Głowy, św. Teresa od Dzieciątka Jezus oraz św. Fernando) natomiast nad całością króluje oczywiście tzw. Dziewica z Almudena (której ołtarz znajduje się w prawej bocznej kaplicy). Do tych pięciu figur korespondencją są podobizny czterech apostołów z królującą Dziewicą od Lilii, umieszczone na balkonach. Wszystkie drzwi zrobione są z brązu i posiadają mniej lub więcej symbolicznych zdobień nawiązujących to Świętej Trójcy. Katedra posiada dwie wieże-dzownnice, z czego prawa nazywana jest maryjną lub Wieżą Gallegos (na cześć ofiarodawcy dzwonu).

Katedra zbudowana została na bazie krzyża łacińskiego, z nawą główną i dwiema bocznymi oraz pięcioma bocznymi kaplicami, z których każda oddana została konkretnemu świętemu. Stół głównego ołtarza został wykuty w pięknym zielonym marmurze, a po prawej znajduje się tron episkopacki. Figura Chrystusa Ukrzyżowanego pochodzi od znakomitego rzeźbiarza - Juan Manuel Miñarro. Czternaście stacji drogi krzyżowej stworzone zostało w nowoczesnym stylu neogotyckiego flamenco. Wyjątkowym akcentem wystroju są także piękne, soczyście kolorowe witraże tworzące niezwykłe obrazy na surowych kamiennych kolumnach i podłodze. Kopuła natomiast od środka ozdobiona została elementami przedstawiającymi cztery żywioły. Katedra posiada także ogromną liczbę obrazów – tak fresków jak i płócien, nad których powstaniem pracowali artyści z całego świata, i które nawiązują do bardzo zróżnicowanych przedstawień biblijnych.

Organy zbudowane zostały w Barcelonie przez organmistrza Gerhard Grenzing.. Posiadają cztery klawiatury plus klawiaturę pedałową., szesnaście rzędów piszczałek zewnętrznych oraz jedenaście – wewnętrznych.

Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.

——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.