Info Web

Kupując kiedyś telewizor, nikt nie martwił się co się z nim stanie kiedy się popsuje i nie będzie nadawał do naprawy. Obecnie sprzęt RTV jest coraz tańszy, wiec chętniej go zmieniamy na nowy, jednak czy zastanawiamy się, co stanie się gdy telewizor się popsuje, czy on w ogóle nadaje się jeszcze do naprawy.
Jeszcze do niedawna zagadnienia związane z ekologią nie znajdowały się w centrum uwagi producentów i użytkowników wyrobów. Obecnie wyroby high-tech uważane za wielkie cuda techniki naszych czasów funkcjonalnie starzeją się w zawrotnym tempie.
Nic więc dziwnego, iż stosy e-śmieci trafiające na wysypiska są coraz większym zagrożeniem, zawierają przecież m.in. niebezpieczne związki i substancje - ołów, rtęć, chrom etc. Nadal ponad 90% zużytego sprzętu elektrotechnicznego w skali świata trafia na wysypiska. W Ameryce niecałe 11% komputerów jest poddawanych recyklingowi. Tak jest z całościom elektroniki .
Jak zatem skutecznie ograniczyć ilość odpadów na wysypiskach w krajach najbardziej uprzemysłowionych ? Nie jest przecież dobrym wyjściem eksport e-śmieci do krajów Trzeciego Świata, który jednak - niestety – dominuje w najlepsze. Półlegalny przemysł recyklingowy ma się w kilku państwach Azji i Afryki całkiem dobrze i dostarcza zajęcia coraz większej liczbie ludnosci w Chinach i Indii.
Są tylko dwa sposoby, które doprowadzą do ucywilizowania takiego problemu i gruntownej zmiany sytuacji. Odpowiednio poprawić ustawy i stosować technologie i materiały bardziej przyjazne środowisku. Oba kierunki w pełni kompatybilne.
PRAWO JAPOŃSKIE
W Japonii w kwietniu 2001 roku uchwalono prawo, w myśl którego m.in. już samo wystawienie uszkodzonego telewizora w miejscu niezgodnym z przepisami podlegało karze grzywny w wysokości 10 mln jenów lub karze do 5 lat więzienia. Prawo to uznano za zbyt restrykcyjne i ustanowiono trzyletni okres przygotowawczy przed wprowadzeniem ustaw w życie. Parlament Europejski w maju 2001 r. rozpoczął prace nad nowymi przepisami dotyczącymi zielonej elektroniki. Powstała Dyrektywa WEE 202/96/EC o odpadach z wyposażenia elektrycznego i elektronicznego oraz RoHS 202/95/EC o zakazie stosowania niebezpiecznych substancji w wyposażeniu elektrycznym i elektronicznym.
Czy takich przepisów można spodziewać się również w Polsce?